Başını omzuma yaslıyorsun ya hani…Hani tenini hissediyorum ya tenimde. Hani sarıyorum ya kollarımla bedenini…
İşte o An…İşte o Ana bitiyorum bitanem..Ben bambaşka oluyorum…
O an yokluğunu, sensizliği düşünerek daha da sıkıyorum, daha da sarıyorum kollarımla bedenini…
O saf bakışlarınla, utangaç tavırlarınla, kızaran yanaklarınla öyle şirinsin ki bitanem…sana bitiyorum…
Ellerimi, yeni doğmuş bir bebeğin çaresiz, yardım ister gibi tutuşun..sıkışın ve sevgini adeta sadece ellerimi tutarak bile hissettirme gücün..O an..değişilmez bir “herşey” benim için…
Nefesini hissetmek…”Seni seviyorum” derken kısılan sesin, “iyi ki varsın” derken güzel gözlerin..bakışların ve tedirgin, saf bir korkaklık içinde “Ne olur bırakma ellerimi” diyerek içimi ısıtan, beni bambaşka diyarlara götüren gizemin…
Anlatılmayacak bir duygusun…
Seni senle yaşamak öyle güzel ki…
Ne olur bırakma ellerimi…
…Birisine…o veya bu..ne farkeder…
Kardeşim çok beğendiM ya..HarikasıN.
Her zaman; ne şekilde olursa olsn ne durumda olursan ol…Mutlulugu en çok hakeden insanlardan birisiN..
By: Seda on Nisan 12, 2008
at 1:14 pm
sen harbiden hakediyosun akrdeşim mutlu olmaya
onla veya bunla ne farkeder… boşver gitsin
By: bekir(nowitzness) on Nisan 15, 2008
at 8:43 pm
Eywallah kardeşlerim…
Mutluluğu herkes hakeder..Yeter ki başkasının mutlugugunu istesin,başkasına engel olmasın…
O veya bu; dediğin gibi ne farkeder…
By: Nuri Ülger on Nisan 15, 2008
at 8:46 pm
Aslında söylenecek pek birşey yok .
Yazılarınla karakterini belli ediyorsun.
Belli ki mutluluk’u en çok hakedenlerdensin.
Sana bu duyguları yaşatana, bu gizemli yolculuga çıkarana ne mutlu.
Çok şanslı olsa gerek.
By: SeviM on Temmuz 17, 2008
at 3:39 pm