Nuri Ülger

Tiyatro ve tiyatroculuk kavramlarını kelime haznemde canlandırdıgımda içimde oluşan bambaşka kıpraşımların; bedenimi, aklımı buna yönelik eylemlere zorladığını hissediyorum. Ya da bu tür düşüncelerle bir takım heyacanlara kapılıyorum.

Gerek yazdıklarım-yazılarım, gerek okuduklarım,dinlediklerim,seyrine vardıklarım; bende hep “sanat” kelimesinin özelliklerini aramaya, irdelemeye ve bu yönden eleştirmeye yönlendirmiştir..Çoğu kişiden farklı bir bakış açısı ile kimine göre uyuz bir tavır takınırım...Müzik dedim, seyrine doyum olmayan Sinema filmleri vs,kitaplar dedim…Ancak içlerinden tiyatro deyince tam manasıyla sanat kavramının karşılığına ulaşmış gibi irkilen bedenim eşsiz bir heyecana ve huzura kavuşuyor…

Aslına bakarsanız; izlediğim oyun ya da aklımdaki oyunların sayısı bir elin parmağını geçmez. Tiyatro Kültürü diye tabir edilen o şeyin yanından geçmez kişiliğim…Ancak hep beni kendine çeken, cazip kılan ve bende birşeyler uyandıran bir meslek,uğraş olmuştur tiyatroculuk. Madem sanat kelimesinin karşılığını eserlerde bu kadar çok arastırıyor, inceliyorum; “karakterime en uygun uğraş olan tiyatroyu seçmeliyim” diye düşünüyorum.

İlerisi için gerçekten de ciddi ciddi düşündüğüm bir uğraş benim için tiyatro. Hea; sorsanız; şimdi ilerisi için, bu meslek için ne yapıyorsun” diye vereceğim cevap hiçbirşey olur…

Hayırlısı; Kısmet deyip önüme bakıyorum …Hayatın kime neler getireceği belli olmaz …