Nereye gitsem |ı| Bana git …

Nereye gitsem yanımda götürüyorum sevgimi ve nefretimi…Her sabah yeniden sayıyorum kaç gündür görüşmediğimizi. Rüyalarımda görüyorum
karşılaştığımız anı, başımı çeviriyorum, bulamıyorum söyleyeceğim kelimeyi…

Nefretimle uykuya dalıp ve sevgimle kalkıyorum. Her sabah yeni bir güne başlasam
da, sensiz yeni bir hayata başlayamıyorum…

Sabahları cebime koyup “iyi ki”lerimi, “keşke”lerimi, pişmanlıklarımı, çıkıyorum
yola, günün bir saatinde “keşke”lerimi alıyorum, başka bir saatinde “iyi
ki”lerimi yanıma…

Bir cebimde ise hasretin hala duruyor, yapacak hiçbir şey bulamayınca kalbim bu
yorgun kelimelerden medet umuyor…

Senden gittiğimde sadece yaralandım sandım, aslında ruhum bedenimden ayrılmış,
geriye kalan bir et parçasıymış anladım…

Artık kiminle konuşsam ruhum sendeki gibi havalanmıyor, bugün kiminle tanışsam
kalbim sendeki gibi atmıyor…

Yanımdan geçen herkese sen misin diye bakıyorum, seni gördüğüm anda başımı
çevirip kaçıyorum. Senden uzaklaşmak için sana doğru koşuyorum…

Bir gün ararsan, açmayacağım diye kendime sözler veriyorum, her telefon
çaldığında sen misin diye heyecanlanıyorum. Seni aramamayı cesaret sanıyorum,
aramak mı zor aramamak mı bilmiyorum…

Hiçbir gelen senin yerini doldurmuyormuş, hiçbir giden senin kadar
acıtmıyormuş…

Sensiz bir hayatta da mutluluk yokmuş aslında, yokluğunun acısı sevgimden
büyükmüş aslında….

_____________________________________

---

_____________________________________

Bana Git

Nereye gitsem diye düşünürsen birgün; çaresiz kalırsan eğer…ve her gittiğin yere götürüyorsan sevginle beraber o lanet olası nefretini…
Bana git…
Nefretini sindirip sevginden, arındırıp kalbinden; sevgiyi aşılarım sana…
Bana gel… ya da bana git…

Her sabah, her yeni başlayan gün sende özlem olarak sonlanıyorsa, rüyalarından çıkmıyorsa “ben” ; sanma ki ben o günde yaşıyorum. “sen“siz ben de hayatı hor görüyorum.

Sabahları geçip giden zamana, akan hayata inat; umusamazcasına, sorumsuzca çıkıyorsan yola “keşke“lerinle, “iyi ki”lerine inat…Yolun sonu Ben” … Yine bana git…
Keşke”lerini, “iyi ki”lerinin karşısına koyup mahcup edebilirm, utandırabilirm. “iyi ki”lerin, “keşke”lerinin yüzünü kızartıp çekip gitmesini sağlayacaktır hayatından…Emin ol.

Yüzsüz,karamsar “keşke”lerinle ilerlerken nereye varacağı belirsiz bir yolda; bir de hasret hissine kapılıyorsan eğer -bil ki; bana gidiyorsun…Çünkü ben senin nedensizinim, bilinmeyeninim…Nedensizinin sonunda seni bekliyor olacagım.

Hala kalbin çarpıyorsa pişmanlıklarını oluşturduğun “keşke”lerinin karamsarlığı içerisinde…ve pişmanlıkların ruhunu senden alıp götürdüyse ucsuz bucaksızlıklara, bil ki o ruh bende saklı…
Ruhunu affettim…Ben” unuttu herşeyi…Bana git…
Bulacaktır ruhunu bedenin…

Yürürken ıssız-sessiz kalabalıklta yalnız başına; benzetiyorsan birini Birine, hala görmek istiyorsan ve hala  “ben“i arıyorsa gözlerin…
Bana git…Bana…

Benden uzaklasma; senden uzaklasmayacagım…
Bana git, Sana geleceğiM…Bana gel, seni bekliyor olacağım…

Ne olur bırakma ellerimi, bırakmayacagım ellerini…

NuRi ÜlgeR.