KALBİ OLAN İZLEMESİN!
Turkcell Süper Lig’de 10. Hafta mücadelesinde iki ezeli rakip Fenerbahçe ile Galatasaray karşı karşıya geliyor. Kadıköy Şükrü Saracoğlu Stadı’nda saat 19:00′da başlayacak bu dev randevuda Hüseyin Göçek düdük çalacak. Göçek’in yardımcılıklarını Serkan Ok ve Aleks Taşçıoğlu yapacak. Maçın 4. hakemi ise Süleyman Abay. Bu müthiş mücadele Lig TV’den naklen yayınlanacak.

Kuşkusuz, bu senenin başından beri tüM Galatasaraylılar’ın beklediği gündü bugün; Kewell’lı,Baros’lu,Lincoln’lü,Arda’lı,Meira’lı kadroyla Saracoglu’na gitmek …
Beklenen gün geldi. Tıpkı benim gibi, tüm CimBomlular galibiyetten emiN. Ancak bu bir derbi, ne olacagı belli olmaz. . .
Analizlere bakalım…

…Bu dakikaya kadaR monotoN sıfatına uygun bir gün gecirdiğimi düşünüyordum, sabahtan Beri …
Aksam yemegini yedikten sonra yani yaklaşık yaRım saat önce MsN Messenger’ıma bir göz atayım dediM. . .
Sıradan bir kişi listesi; kombineciler …
Kişisellerden birisi dikkatimi çekti, ama nasıl bir dikkat!?
Gözlerim faltaşı gibi açıldı, afalladım, güldüm,üzüldüm; binbir çeşit duygu içerisinde boguldum.
Ne mi yazıyordu kişiseL’de ;

“batman dtp milletvekili batman filmi için christopher nolana dava açıyor…ismimizi çaldılar die…nası bi memleket lan bura…”

İyi , Kötü , Salak ? … !

Biliyorum, çoğunuz iyi insanlarsınız. Bu yüzden hep kötüler kazanıyor zaten.
Birçok kötü, hatta alçak tanıdım. Çoğu neşeli insanlardı. Hiçbirinde çekingen bir ruh haline rastlamadım.

Kötüler atak, iyiler pısırıktır.
Etrafınıza bakın, en heyecan verici, en eğlenceli insanlar hep sahtekarlardır. Hepsi paldır küldür konuşan, ağız dolusu gülen insanlardır. Çünkü sahtekar, sempatik olmak zorundadır. İyinin böyle bir mecburiyeti yoktur. İyi, sıkıcıdır.
Kadınlar “iyiler”e değil, güvenilmez erkeklere aşık olur bu yüzden. Zaten aşk denen altüst oluşla ancak bir üçkağıtçı başa çıkabilir. Aşkın tadını çıkaramaz iyiler. Onlar sarılıp sessiz bir uzanmayı aşk zanneder. Tekdüzedirler. Yavaştırlar. Kadınlar da dertlerini onlarla paylaşır ama gidip bir güvenilmezle sevişirler.

Cumhuriyet bayramınızı sevinç, güven ve umutla kutluyorum.

Saygı ve sevgilerimle.

…

Cumhuriyeti biz kurduk onu yükseltecek ve yaşatacak olan sizsiniz.

Gazi Mustafa Kemal Atatürk

Ne masalım , ne de bir şiir…
Kelimelere anlam yüklemekten vazgeçtim…
Anlatasım yok , anlayasım yok…

…öylesine işte….

Korkuyorum anne, kocaman tüfekli adamlardan,
Ve o kocaman tanklardan,
Anne benidemi öldürecekler diger cocuklar gibi?
Neden anne, biz onlara ne yaptikki?
Korkuyorum anne, ne olur birakma beni!!!

Ağlıyor içimde aşk…
Can çekişiyor umutlarımın arasında.
Yok Ediyor Bütün Benliğimi.
Kara bir delik gibi içine çekiyor beni.
Aşk’ım ben diyor, senin için buradayım!

Benimle varsın! Yoksam yoksun diyor…

Yağmur ıslatırken kaldırımları, gözlerim yağmura inat ıslatıyordu yastığımı… Ey sen! Gecenin en ağır vaktinde aklıma düşen. Ne zaman güldüreceksin bu yüzü? Ağlamaktan yorulan gözleri ne zaman sana baktıracaksın? Yoksa hiç, hiç mi gelmeyeceksin?

Bir morg açtım gönlümde ama seni koyamadım içine, öldüremedim. Capcanlıydın. Ne, zaman; ne, mekan canına kast edemedi. Canım oldun, ölesim geldi. Sen diye bu cana kıyamadım. Adı sendi çünkü. Yürek morg olsa da, adı sen olan ölü giremezdi…

Bu şehir sensizliği hiç sevmedi. Yağmurunu yine döktü sana; senesi geldi içimdeki yara kabuk bağlamadı. Kanadı, yastığım kan oldu.

Soğuktu buralar, hep üşüdüm, ağladım. Sensizlik içimi ısıtamadı; çünkü sen olmayan her şey sıcaklığını yitirmişti. Sen yoktun, bahar da yoktu. Çiçek açmadı buralarda, kış fena vurdu şehri. Kalbim bir morg oldu; her yer buz kesildi, ama sen ölmedin!

Uyumadım gecelerde. Hep sana yazdım. Yollamaya cesaret edemediğim mektuplar vardı elimde, bir de buz gibi bir kalp ve bir morg ama sen yoksun içinde.

Hep düşündüm seni. Varlığımı seninle açıkladım, ama sen sırlarınla gizlice gittin, gelmedin. Yağmurlar yağdı, kırlangıçlar döndü ama sen dönmedin…

Öleyim dedim ama ölemedim. Kalbin bir morg olsun, beni de oraya göm dedim, ama ölemedim. “Cenaze de olsan kalbime alamam” dedin!

Sevmedin. Zira dayanamaz gelirdin. ilk yağmur yağdı bu gece. Ben ağladım, gök ağladı… O bile dayanamadı. Sen gittin, ben hep ağladım. Kahroldum! Arkandan kasımı bekledim, otobüse binemedim, bir de senin için ağladım…

Sen içimi acıttın, canlı cenaze oldum, ama sen hiç ölmedin; ben de seni hiç gömemedim. Hiç öldüremedim ben de ama bilemedim ki senin bende yaşaman, benim ölmemmiş her seferinde…

Ben hiç ölmedim, çünkü sen uzakta yaşıyordun. Bu morg ancak sen ölünce alırdı beni içine ve öylece girerdi kefene.
” BEN HİÇ ÖLMEDİM SEN BENDE ÖLMEYİNCE… “

Ilık tebessümler vaktine beş kala solan
Kahkahalar gibiyim…
Yarısında yutulmuş
Sevinç çığlıkları dolu boğazım…

Seni özlemeyi bile yakıştıramıyorum kendime…

FARKINDA OLMALI İNSAN

Can YüceL

İnsan;

Kendisinin,hayatın ve olayların gidişatının farkında olmalı.

Farkı farketmeli, fark ettiğini de farkettirmeli bazen…

Bir damlacık sudan nasıl yaratıldığını farketmeli.

Anne karnına sığarken, dünyaya neden sığmadığını

Ve en sonunda bir metrekarelik yere nasıl sığmak zorunda kalacağını farketmeli.

Şu çok görünen dünyanın , ahirete nasiple anne karnı gibi olduğunu farketmeli.

Henüz bebekken “dünya benim!…” dercesine avuçlarının sımsıkı kapalı olduğunu,

Ölürken de aynı avuçların “herşeyi bırakıp gidiyorum işte!”dercesine apaçık kaldığını farketmeli…

Ve kefenin cebinin olmadığını farketmeli.

Baskın yeteneğini farketmeli sonra,

Azrailin her an sürpriz yapabileceğini,

Nasıl yaşarsa öyle öleceğini farketmeli insan.

Ve ölmeden evvel ölebilmeli.

Hayvanların yolda, kaldırımda, çöplükte

Ama kendisinin güzel hazırlanmış mükellef bir sofrada yemek yediğini farketmeli.

Eşref-i mahlûkat (yaratılmışların en güzeli) olduğunu farketmeli ve ona göre yaşamalı

Gülün hemen dibindeki dikeni, dikenin hemen yanıbaşındaki gülü farkedebilmeli.

Evinde 4 köpek 2 kedi beslediği halde çocuk sahibi olmaktan korkmanın mantıksızlığını farketmeli.

“Seni çook seviyorum!” demenin mutluluk yolundaki müthiş gücünü farketmeli.

Dolabında asılı 25 gömleğin sadece üçünü giydiğini,

Ama arka sokaktaki komşusunun  o beğenilmeyen gömleklere muhtaç olduğunu farketmeli.

Zenginliğin ve bereketin; sofradayken, önünde biriken ekmek kırıntılarını yemekte gizlendiğini farketmeli…

Annesinden doğarken tertemiz teslim aldığı gırtlağını

60-70 yıl sonra sigara yüzünden azraile soba borusu gibi teslim etmenin

Emanete hıyanet sayılacağını farketmeli.

FARKETMELİ…

Ömür dediğin 3 gündür.

Dün geldi geçti, yarın meçhuldür,

O halde ömür dediğin 1 gündür

O DA BUGÜNDÜR……..

Gitmem Gerek Bu Şehirden . . .

Gitmem gerek bu Şehirden . .Uzaklaşmam alabildiğine,Sevdiklerimi ardımda bırakmam gerek !Kendimi bulmam gerek önce,Yollarda,Tanımadığım Bilmediğim şehirlerde,Resimlerde,Hatıralarda . . .
Sevmem gerek bu yaşamı yeniden,bunu içten istemem gerek .Yanımda olmasını istediğim herkes yanımdayken ne bu yanlızlık bilmiyorum (!) Birşeyler hep eksik,Yarım,Boşluk . . .Kendi hayatı için uğraş vermeyen bir tembelim,Herşeyin güzel olmasını isteyen ve bunun için sadece yüreksel çabalarda bulunan insanlar vardır ya hani;İşte ben öyleyim . Bazen kızıyorum kendime,Neden ? Neden bu yılgınlığın diye !Sonra ‘Yoruldum’ diye bir iç ses geliyor,’Yoruldum’ diyorum sessizce sadece kendimin duyabileceği kadar . . .Hayatı Akışına Bırakmak …Kaderle eş anlamlı mıdır bu cümle,Yoksa kader dedikleri de bi avunma mıdır sadece ?Bir yerlerde büyük kayıplarım var,bile bile kaybettiğim fırsatlar,Geç kalmışlıklar . . .Uzaklara gitmek istemem bundan mıdır bilmem (!)Doğup büyüdüğüm şehri,Herşeye sahip olduğum,Doğduğum,İlk nefesimi aldığım şehri terketmek isteği bundan mıdır ?!Kaybettiklerimi bulabilir miyim gittiğim yerlerde ?Bilmiyorum …

…

Yazılar rafa kalktı artık sanırım benim için. Yazmıyorum, yazamıyorum…
Önceleri, mürekkebim kurumasın, kurumadan bir diğer yazıya geçme arzusu hakimken bedenimde,ruhumda, şimdi raflar toz tutmasın, tozlanmadan yazayım hissine kapılmış bir vaziyetteyim…

Kalemim küstü yüreğime,
Yazamıyorum…

Bu satırları MaviKaplıAjandam’a karalarken 1 aylık kısırlıga atıfta bulunuyordum. ve…karalamanın üzerinden 1 ay daha geçti; ben hala aynı yakarış içerisinde, aynı sitemkar ruh haliyleyim…

…