Geç mi Kalmışım | MeğeR sensizlikmiş

. . .
Kimseye açma cesaretini vermediğim yürek kapılarımın kilidini almışsın habersiz…
Girmişsin içeri, Hapsetmişsin kendini … Çıkmamışsın asla… Kendimden bile saklamışım seni, senle geçirdiğim her saniyeyi, herşeyi sevdiğimi senle… Gözlerimin artık daha birmutlu gülmesinin sebebinin “sen” olduğunu çok mu geç farketmişim?

Başka bahanelere bağlamışım umutsuzluğumu. Aslında “sensizlik”miş tek derdim de geç anlamışım… Ya da anlayamamışım, inandıramamışım kendimi …
Bir yandan mutluluk ve umut diğer yandan özlem ve sensizliği tatmışım. Uykusuz kaldım gecelerce; uykum olmuşsun meğer… Gündüzlere sığdıramamışım seni, gecem olmuşsun…Rüyam olmuşsun…Sabahları doğan güneşim olmuşsun …

Traji-Komik : Aşk Ölmüş!

Derler ya; “Güleriz ağlanacak halimize” diye.
Bizimki de o keza.
Komik bir trajedi, ya da belki de traji-komik…
Ya da daha değişik birşey … -Ne derseniz-

Aşk Ölmüş; başımız sağolsun…

Tek Hece |ı|ı| Eleştiri(m)

TEK HECE

Var mı beni içinizde tanıyan?
Yaşanmadan çözülmeyen sır benim.
Kalmasa da şöhretimi duymayan,
Kimliğimi tarif etmek zor benim…

…

AşkıN İtiraFı

Şair, ‘Var mı beni içinizde tanıyan?” diyerek başlamış “ben” merkezli, övgü dolu dizeleri sıralamaya…Her dizede, her dörtlükte “Ben” é dayalı bir üslup kullanan yazar, bu yönüyle en başlarda beni biraz şaşırttı açıkçası ve birtakım önyargıya dayalı olumsuz düşüncelere itti. Ancak şiirin sonlarına doğru; yanıldıgımı ve bu denli muhteşem, bu denli kusursuz bir eser hakkında olumsuz, önyargılı düşündüğüm için utanmam gerektiğini anladım…

BeNi “Ben” yapanlar |ı| Hayat felsefem |ı| Hayat safsatalarım

Bana; kendinden bahset dediler, ben de bir ayna tuttum yaşamıma, kendime…anlam veremedim…

Olması gereken şey sizin istediğiniz ya da hayal ettiğiniz şeydir belki. Benim için ise böyle birşey hiçbir zaman olmadı. Her zaman hırs yaptığım, inatçılıgımı konuşturdugum, tökezleyeceğimi biLe biLe direttiğim şeyler oldu…Yılmadım hiçbiR zaman. Çabaladım doğru olduğunu sandığım doğrularım için. Bazen kazandım, çoğu zaman kaybettim. Ama bu zamana kadaR bana yardımcı olan, karakterimi karakter yapan; benliğimden vazgecmedim… kendime güvenimi kazandım kaybetmeyi sindire sindire…

İnsan ne kadar esprili olursa olsun, hayatla ne kadar gırgıR-şamata dalga geçerse geçsin; illa ki bir dönüm noktası, bir zaafı oluyor. Hani derler ya “hassaslık”…masumiyetin getirdiği nacizane duygu…ve bu duygunun getirdiği acılar…kırılan kalbim…kalpler…

Yaşamdan zevk almak geleceğimizi ya da yaşam tarzımızı belli edeR…
Yine de “hayata ot geldim ot giderim” diyen olmayacaksın, yeniliklere hep açık olacaksın. Hayatına yön verecek kararları alırken düşüneceksin.