Artık Buradayım, taşındım (:

Taşındım, Artık buradayım …
Bu hazır WordPress Blogun üzerimdeki emeği yadsınamaz. Huzurlarınızda kendilerine teşekkürlerimi iletiyorum.

Zor oldu ama nihayetinde kendi kurdugum sadece bana ait olan bir Wp bloga geçebildim. Öncelikli amacımdı, ulaştım.

Yazılarımın da çoğunu oraya taşıdım, yazmaya da başladım Google reklamlarını da aldım. Artık blogun tanıtım aşamasındayım. Yakındaki hedefim ucuza bir domain kapatmak. Onu da halledersem, değmeyin benim keyfime

Yeni evime; pardon adresime bekliyorum, Hayırlı olmasını temenni ediyorum (:

http://007arizali.tr.cx

http://arizali.ar.funpic.org

Yazılarımı vakit buldukca buraya da taşıyacagım …

Haberdar olunuz, sonra bu adam neden yazmıyor demeyiniz

Bekliyorum, hadi bakalım …

Kum Taneleri; Hayat

Ne kadar hoyratça davransa da, yalanlarıyla kahpe sıfatına yakışsa da ve her ne kadar bazen çıkmaz sokaklarla dolu bir karanlığı andırsa da yaşamak; katlanmak zorunda olduğumuz bir şey, hayat…
Son kullanma tarihine kadar kullanmak zorunda olduğumuz…
Hoş; biz mi onu kullanıyoruz, o mu bizi kullanıyor bilinmez-tartışılır ama…

Yaşadıkça farkediyoruz, nefes almanın zorluğunu, zorunluluğunu. Hayat eziyor seni ama, taşımak zorunda olduğun değerler var, nefes alıyorsun…Seviyorsun, seviliyorsun. Ama hayat, seni yok etmeye çalışıyor sanıyorsun, seni yoranın hayat oldugunu düşünüyorsun. Hep zorluklar çıkaran hayat değil oysa ki;

Hayat sadece, bir kum saatinin içinde beraberce akıp gittiğin kum taneleri …

Farkında olmalı İnsan…

FARKINDA OLMALI İNSAN

Can YüceL

İnsan;

Kendisinin,hayatın ve olayların gidişatının farkında olmalı.

Farkı farketmeli, fark ettiğini de farkettirmeli bazen…

Bir damlacık sudan nasıl yaratıldığını farketmeli.

Anne karnına sığarken, dünyaya neden sığmadığını

Ve en sonunda bir metrekarelik yere nasıl sığmak zorunda kalacağını farketmeli.

Şu çok görünen dünyanın , ahirete nasiple anne karnı gibi olduğunu farketmeli.

Henüz bebekken “dünya benim!…” dercesine avuçlarının sımsıkı kapalı olduğunu,

Ölürken de aynı avuçların “herşeyi bırakıp gidiyorum işte!”dercesine apaçık kaldığını farketmeli…

Ve kefenin cebinin olmadığını farketmeli.

Baskın yeteneğini farketmeli sonra,

Azrailin her an sürpriz yapabileceğini,

Nasıl yaşarsa öyle öleceğini farketmeli insan.

Ve ölmeden evvel ölebilmeli.

Hayvanların yolda, kaldırımda, çöplükte

Ama kendisinin güzel hazırlanmış mükellef bir sofrada yemek yediğini farketmeli.

Eşref-i mahlûkat (yaratılmışların en güzeli) olduğunu farketmeli ve ona göre yaşamalı

Gülün hemen dibindeki dikeni, dikenin hemen yanıbaşındaki gülü farkedebilmeli.

Evinde 4 köpek 2 kedi beslediği halde çocuk sahibi olmaktan korkmanın mantıksızlığını farketmeli.

“Seni çook seviyorum!” demenin mutluluk yolundaki müthiş gücünü farketmeli.

Dolabında asılı 25 gömleğin sadece üçünü giydiğini,

Ama arka sokaktaki komşusunun  o beğenilmeyen gömleklere muhtaç olduğunu farketmeli.

Zenginliğin ve bereketin; sofradayken, önünde biriken ekmek kırıntılarını yemekte gizlendiğini farketmeli…

Annesinden doğarken tertemiz teslim aldığı gırtlağını

60-70 yıl sonra sigara yüzünden azraile soba borusu gibi teslim etmenin

Emanete hıyanet sayılacağını farketmeli.

FARKETMELİ…

Ömür dediğin 3 gündür.

Dün geldi geçti, yarın meçhuldür,

O halde ömür dediğin 1 gündür

O DA BUGÜNDÜR……..

Sahip olduklarımızn farkında olmakla…

Adam yeni kamyonuna bakmak için evinden çıktıgında, üç yaşındaki oğlunun gayet mutlu bir biçimde elindeki çekiçle kamyonunun kaportasını mahvettigini gormus.Hemen oglunun yanına koşmuş ve çocugun eline çekiçle vurmaya baslamış. Biraz sakinlesince oglunu hemen hastaneye goturmus. Doktor, çocugun kırılan kemiklerini kurtarmaya çalıştıysa da elinden bir sey gelmemis ve çocugun iki elinin parmaklarını kesmek zorunda kalmıs.Çocuk ameliyattan çıkıp gozlerini açtıgında, bandajlı ellerini fark etmis ve gayet masum bir ifadeyle, “Babacıgım, kamyonuna zarar verdigim için çok uzgunum.” demis ve sonra babasına su soruyu sormus: “Parmaklarım ne zaman yeniden çıkacak?” Babası eve donmus ve hayatına son vermis…

Birisi masaya sut doktugunde ya da bir bebegin agladığını işittiginizde bu öyküyü hatırlayın. Çok sevdiginiz birine karsı sabrınızı yitirdiginizi anladıgınızda, once biraz dusunun. Kamyonlar onarılabilir, ama kırılan kemikler ve incinen duygular hiçbir zaman onarılamaz; genellikle kisiyle performansı arasındaki farkı goremeyiz.İnsan hata yapar. Hepimiz hata yaparız. Fakat ofkeyle ve dusunmeden yapılan seyler, insanı sonsuza kadar rahatsız eder. Harekete geçmeden once durun ve dusunun. Sabırlı olun. Anlayıs gosterin ve sevin…

Köpek

KÖPEKLER

Sokak köpeklerini bilirsiniz.Ne zaman nerde karışınıza çıkacakları belli değildir. İki arabanın arasından kafasını uzatır kimi zaman kimi zamn sie siz farkında olmadan peşinizden gelir…Kimi zaman da tam yolunuzun üzerindedir bu köpekler. İrkile irkile yanından geçersiniz.
Ancak bir husus vardır. Size zarar vermemesi için korkmamnız gerekmektedir. Korktuğunuzu belli ederseniz size havlamaya başlar ve sertleşir. Yahut kortuğunuzu belli etmezseniz ya da korkmazsanız o ordan size garip bakışlar atarken rahatça geçip gidersiniz.

Hayat da böylediR!

Karşınıza nerde nasıl çıkacağını bilmediğiniz köpeklerle doluduR hayat denen lanet olası sokak…İçinde bir sürü köpek vardır. Önlerinden korkmadan geçerseniz, aldırmazsanız, yolunuza bakarsanız birşeyleri başarabilirsiniz. Hayallerinize, hedeflerinize ulaşırsınız…Köpeklere izin vermeyin..Korkmayın..Azimle , büyük bir kararlılıkla yolunuza devam ediN…